วันประกาศเอกราชของอินเดีย (India’s Independence Day)

วันที่ 15 สิงหาคม ถือเป็นวันที่มีความสำคัญมากที่สุดวันหนึ่งในประวัติศาสตร์อินเดีย เป็นวันที่ชาวอินเดียแสดงความรักชาติอย่างเต็มที่ ประดับประดาบ้านเรือนด้วยธงชาติ เด็กๆ หรือแม้แต่ผู้ใหญ่นำว่าวออกมาเล่นกัน แข่งกันตัดสายป่านว่าวของอีกฝ่ายอย่างสนุกสนาน และที่กรุงนิวเดลี เมืองหลวงของอินเดีย จะมีการเฉลิมฉลองและการกล่าวสุนทรพจน์ของนายกรัฐมนตรี ที่ Red Fort หรือที่เราเรียกกันว่า “ป้อมแดง” สถานที่ที่นายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย นายชวาหะร์ลาล เนห์รู (Jawaharlal Nehru) ได้กล่าวสุนทรพจน์ในวันที่ 14 สิงหาคม 1947 ไว้ว่า “เมื่อนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืน ยามที่ทั้งโลกหลับใหล อินเดียจะตื่นขึ้นมาสู่ชีวิตและอิสรภาพ…”

วันที่ 15 สิงหาคม 1947 จึงเป็นวันประกาศเอกราชของอินเดียอย่างเป็นทางการ

ผ่านมาแล้ว 73 ปี ภาพการเฉลิมฉลองอย่างคึกคักที่ผ่านมา อาจทำให้หลายคนลืมไปว่าเอกราชที่ได้มานั้นมันไม่ง่ายเลย และต้องมีผู้คนพลัดถิ่นและฆ่าฟันกันจนล้มตายจำนวนมหาศาล

Full dress rehearsal for Independence Day

“15 สิงหาคม 1947 วันเอกราชอินเดียอันขื่นขม”

ผศ.สุรัตน์ โหราชัยกุล คณะรัฐศาสตร์ และศูนย์อินเดียศึกษา จุฬาฯ ได้เล่าถึงที่มาที่ไปของวันเอกราชอินเดียในบทความ “15 สิงหาคม 1947 วันเอกราชอินเดียอันขื่นขม” ได้อย่างเห็นภาพและตรงไปตรงมา และยังได้แนะนำวรรณกรรมที่เล่าถึงการห้ำหั่นของประชาชน ซึ่งขัดแย้งกับภาพการเฉลิมฉลอง ไว้ 2 เรื่อง คือ Midnight’s Children โดย ซัลมาน รัชดี และ Midnight’s Furies โดย นิซีด ฮาซารี

สำหรับ Midnight’s Children ผู้เขียนไม่ได้อ่านหนังสือ แต่ได้ดูหนังในชื่อเดียวกัน ซึ่งเป็นนิยายที่เล่าถึงเด็กๆ ที่เกิดในเที่ยงคืนถึงตี 1 ของวันที่ 15 สิงหาคม 1947 และมีพลังพิเศษสามารถสื่อสารกันทางจิต เรื่องราวออกไปในแนวแฟนตาซี แต่ซ้อนทับกับฉากหลังที่เป็นการต่อสู้อันเนื่องมาจากผลพวงของการประกาศเอกราชของทั้งอินเดียและปากีสถานได้อย่างน่าสนใจ คนที่ไม่ชอบประวัติศาสตร์จ๋าแบบผู้เขียนดูแล้วจึงพอจะจดจำเหตุการณ์กับเค้าได้บ้าง

ส่วนเรื่อง Midnight’s Furies นั้น ผศ.สุรัตน์ กล่าวว่าผู้ประพันธ์ได้กล่าวไว้ในหนังสือตอนหนึ่งว่า “ทหารและนักข่าวชาวอังกฤษบางพวกที่เคยเห็นภาพค่ายมรณะของพวกนาซีมาแล้ว ยืนยันว่าการแบ่งแยกประเทศครั้งนี้มีความโหดร้ายทารุณยิ่งกว่า” ซึ่งแค่นี้ก็คงเพียงพอสำหรับการจินตนาการแล้วว่าสถานการณ์มันเลวร้ายแค่ไหน

สำหรับใครที่สนใจอ่านบทความอย่างละเอียด ถึงที่มาของวันเอกราชอินเดียและสาเหตุของความบาดหมางระหว่างอินเดียและปากีสถาน อ่านต่อได้ที่นี่เลย “15 สิงหาคม 1947 วันเอกราชอินเดียอันขื่นขม


การเฉลิมฉลองวันเอกราชอินเดียท่ามกลางวิกฤต COVID-19

ในวันประกาศเอกราชของอินเดียปีนี้ แม้ว่าอินเดียจะคลายล็อคดาวน์แล้ว แต่ก็ยังไม่อนุญาตให้มีการชุมนุมกันเป็นจำนวนมากอยู่ดี ชาวอินเดียที่ต้องการเฉลิมฉลองวันประกาศเอกราชสามารถทำได้ “ที่บ้าน” และปฏิบัติตามมาตรการความปลอดภัยเหมือนเดิม คือรักษาระยะห่างทางสังคม และใส่หน้ากากอนามัยนั่นเอง

independence day flying kites

ตั้งแต่ปี 2017 ที่ผู้เขียนได้มาอยู่อินเดีย ก็ได้ไปฉลองกับแฟนและเพื่อนๆ ตลอด ซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก แค่ไปซื้อว่าว (และเบียร์) เอาไปเล่นกันบนดาดฟ้า แข่งกันตัดสายป่านว่าวของคนข้างบ้าน หรือไม่ก็ของกันเอง จนพระอาทิตย์ตกดินก็จะเห็นคนจุดพลุ ตัดกับสีท้องฟ้าแล้วสวยดี จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน แต่ปีนี้ ต้องขอบคุณ COVID-19 เพื่อนๆ ต่างขอตัวฉลองบ้านใครบ้านมัน เราก็คงต้องอยู่บ้านเช่นกัน หวังว่าปีหน้าโรคระบาดหายไป เราคงได้มาฉลองด้วยกันเหมือนเดิม

———————————

Sabaidee India | สบายดีอยู่ที่อินเดีย

อยู่และเรียนรู้อินเดีย บล็อกเกี่ยวกับการท่องเที่ยว วัฒนธรรม การใช้ชีวิต ภาษา และอาหารในอินเดีย เพราะเราอยากให้ทุกคนมารู้จักและ(อาจจะ)รักอินเดียไปด้วยกัน

Website: sabaideeindia.com

Twitter: twitter.com/sabaideeindia

Blockdit: blockdit.com/sabaideeindia

Pinterest: pinterest.com/sabaideeindia

Instagram: instagram.com/sabaideeindia

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s